Alevilik; tevazu, komşuluk sevgisi ve insan merkezli yaklaşımıyla öne çıkan, doğa odaklı, hoşgörülü ve kozmopolit bir inançtır. Öz-yansıtma (öz eleştiri), Alevilikte önemli bir yer tutar. İnsanlık, Alevi öğretisinin merkezindedir; çünkü Aleviler, “ilahi hakikatin” her insanda ve evrende gizli olduğuna inanırlar.

Alevilikte özellikle dikkat çeken unsurlar arasında şiddetin kesin bir biçimde reddedilmesi ile kadın ve erkek eşitliğinin toplumsal yaşamda esas alınması yer alır. Alevilik; adalet, insan sevgisi, hoşgörü ile din ve ifade özgürlüğü gibi temel değerlerin merkezi rol oynadığı bir yaşam felsefesi olarak kabul edilir.

Bu anlayış, Alevi tanımında açıkça görülür: Kalbinde insan sevgisi taşıyan; her dine, mezhebe ve inanç sistemine saygı gösteren; dil, din, ırk veya ten rengine dayalı ayrımcılık yapmayan; bilgiye ve bilime büyük önem veren ve Tanrı ile insanlığı bir bütün olarak gören kişi Alevi olarak tanımlanır.

Alevi inancına göre insan, evrendeki en mükemmel ve en güzel varlıktır. İnsanlar ve diğer tüm yaratılmışlar, Tanrı’nın sırlarının ve tezahürlerinin yeryüzündeki yansımaları olarak kabul edilir.

Türkiye’de Türk, Türkmen, Kürt ve Arap kökenli 15 milyondan fazla insan kendisini Alevi olarak tanımlamaktadır. Almanya’da bu sayının yaklaşık 700.000 olduğu, Duisburg kentinde ise yaklaşık 20.000 Alevinin yaşadığı tahmin edilmektedir.